Το κύμινο έχει χρησιμοποιηθεί από τους αρχαίους χρόνους. Η πρώτη αναφορά είναι στην Ινδία, έχει χρονολογηθεί από τη δεύτερη χιλιετία π.Χ. Επίσης, οι σπόροι του κύμινου έχουν αναφορές σε αρχαιολογικούς χώρους των αρχαίων Αιγυπτίων, όπου χρησιμοποιήθηκε ως καρύκευμα αλλά και ως συντηρητικό στην ταρίχευση. Αργότερα, καλλιεργήθηκε στο Ιράν και στην περιοχή της Μεσογείου. Οι αρχαίοι Έλληνες διατηρούσαν το κύμινο στα φαγητά τους. Το κύμινο, χρησιμοποιήθηκε επίσης σε μεγάλο βαθμό, στην κουζίνα της αρχαίας Ρώμης. Στην Ινδία, έχει χρησιμοποιηθεί για χιλιάδες χρόνια ως παραδοσιακό συστατικό των αναρίθμητων kormas, masalas, σούπες και αποτελεί τη βάση πολλών άλλων μειγμάτων μπαχαρικών.
Το κύμινο περιέχει σημαντικά θρεπτικά συστατικά αλλά και συστατικά όπως φαινολικές ενώσεις, τερπενοειδή κ.α., τα οποία έχουν αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση αλλά και συστατικά με αντιμικροβιακές ιδιότητες.